برنامه نویسان برای برنامه نویسی نیاز به محلی آرام و بی صدا دارند. در محیط برنامه نویسی هیچ چیزی نباید حواس برنامه نویس را پرت کند. برنامه نویس به هنگام برنامه نویسی از محیط اطراف خود به طور کامل خارج می شود و تمام حواس خود را به کدهایی که ایجاد می کند، جمع می کند. زمان برای آنها در این حالت بی معنی خواهد شد. این مورد درباره پزشکان، مهندسین، دانشمندان و حتی ورزشکاران نیز صدق می کند. مشکل اصلی اغلب برنامه نویسان رسیدن به این سطح از تمرکز است.

میانگین زمان مورد نیاز برای رسیدن به این حد از تمرکز 15 دقیقه است که این زمان در هنگام خستگی می تواند افزایش یابد و یا حتی گاهی امکان رسیدن به آن وجود نداشته باشد. خروج از این سطح تمرکز به راحتی و خیلی سریع اتفاق می افتد؛ کارمندان دیگر، تلفن همراه، صداهای اطراف و … به راحتی برنامه نویس را از این سطح تمرکز خارج می کنند. مشورت گرفتن های بی موقع دیگر کارمندان دقیقا این تاثیر را خواهد داشت!

در واقع می توان این طور بیان نمود که برنامه نویس می بایست در هر لحظه مقدار زیادی از جزئیات ریز را در کنار هم در حافظه کوتاه مدت خود نگه دارد که این مقدار زیاد اگر تمرکز بر روی آنها نباشد به راحتی برای وی ایجاد مشکل خواهند کرد.

بنابراین اگر در هنگام تمرکز یک برنامه نویس، تمرکز وی را بهم بزنید، 15 دقیقه وقت او را به کلی از بین برده اید.

facebooktwittergoogle_pluslinkedin

دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

*


× شش = 54